Je voelde vast al een tijdje dat er ‘iets’ was. Je kon er de vinger niet op leggen, en kreeg waarschijnlijk geen reactie toen je er concreet naar vroeg, maar inmiddels is het hoge woord er toch uit: je partner heeft je verteld dat hen niet langer monogaam wil zijn en wil onderzoeken of jullie relatie geopend kan worden.
Het is heel logisch dat de grond echt even onder je voeten vandaan zakte. Monogamie was een van de fundamenten waar jullie je relatie op baseerden toen jullie elkaar leerden kennen. Het was een van de pijlers waarbij jullie je in beginsel veilig voelden. En nu, nu wordt daar aan getornd.
En dat kan best pijnlijk en lastig zijn. Het kan behoorlijk onveilig voelen.
In dit stuk neem ik jou, de partner aan wie gevraagd is na te denken over het openen van de relatie, mee langs een aantal haltes. Stap uit waar je voelt dat je moet zijn voor zo lang als je daar wil zijn. Er is geen eindpunt anders dan waar jij je op dit moment prettig bij voelt. Ok?
Halte 1: een verlangen is nog geen beslissing
Mogelijk voel je druk door wat je partner heeft uitgesproken. Maar een verlangen echt iets anders dan een gezamenlijke beslissing.
Er is namelijk een verschil tussen een wens, een voorstel en een ultimatum. Om een relatie te openen, moeten jullie allebei instemmen met de vorm, de grenzen en het tempo.
En daar zijn jullie nu nog niet.
Besef bij het uitstappen op deze halte dat je alle ruimte hebt om te kiezen. Geef jezelf lucht. Het uiten van een verlangen is niet hetzelfde als een gesteld ultimatum. Geef jezelf ook hierin ruimte.
Halte 2: neem je tijd. Adem en voel
Toen jullie deze relatie begonnen, hebben jullie waarschijnlijk expliciet of impliciet afgesproken dat monogamie een basiswaarde zou zijn. Als dat ineens ter discussie staat, kan dat ontregelend zijn.
Misschien vraag je je af:
Houdt mijn partner nog van me? Ben ik niet genoeg? Is dit het begin van het einde?
Of misschien voel je juist niets. Ook dat is oké.
Welke reactie je ook hebt: het is logisch. Boosheid, verdriet, angst, verwarring of gelatenheid kunnen elkaar snel afwisselen. Je systeem heeft tijd nodig om dit te verwerken.
Geef jezelf de tijd het nieuws te laten landen. Je hoeft niet direct te reageren, ook niet als je partner dat graag zou willen.
Neem bij het uitstappen op deze halte de tijd om te voelen waardoor je geraakt wordt en welke emoties hierbij horen. Als het je lukt kan je ook bedenken wat die emoties je vertellen. Angst kan bijvoorbeeld voortkomen uit de angst iemand te verliezen, maar boosheid kan diezelfde basis hebben. Kijk hoe ver je komt.
Halte 3: voer een verkennend gesprek met je partner
Belangrijke halte, want in gesprek gaan kan veel van je vragen, zeker als je nog hoog in je emotie zit. Daarom gun ik het je keihard om zo lang als je wilt op die eerdere haltes te blijven. En zelfs dan he. Zelfs dan kan je super snel getriggerd raken in een gesprek over iets dat zo groot is als het open gooien van je relatie. Het vraagt namelijk zoveel kwetsbaarheid en een open houding van jullie allebei, en dat terwijl dit een heel beladen onderwerp kan zijn. Het is dan ook niet gek als het je teveel wordt. Neem op zo’n moment ruimte: stap even uit het gesprek of zoek juist (stille) verbinding. Adem. Ben samen.
Let op: ik vind het belangrijk om jullie te vragen in dit verkennende gesprek nog niet naar een oplossing te zoeken. Hak op deze halte alsjeblieft nog geen knopen door. Jullie spreken nog niet over een mogelijke vorm of de praktische uitvoering.
Doel van deze halte, doel van dit gesprek, is de aanleiding voor dit verzoek van je partner concreet te maken. Vanuit welke behoefte komt deze vraag, en waarom juist nu?
Een aantal vragen die je kunnen helpen dit gesprek te voeren:
- Wat maakt dat het openen van onze relatie belangrijk voor je is?
- Wat maakt dat dit juist nu met mij deelt?
- Wat hoop je in een open relatie te vinden?
- Welke zorgen of angsten heb je zelf?
- Hoe zie je onze relatie als we dit zouden verkennen?
Probeer te doorgronden wat dit verlangen voor je partner betekent. Dit verkennende gesprek gaat nog niet over beslissen, maar over begrijpen wat er in hen leeft.
Halte 4: neem je eigen behoeften en grenzen serieus. Alsjeblieft.
Het is waardevol (en super super sterk!) dat je met openheid naar de verlangens van je partner kunt kijken. Daar mag je echt trots op zijn.
Tegelijk zijn jouw grenzen en behoeften net zo belangrijk als die van hen.
Omdat dit nieuws veel kan losmaken, is het makkelijk om óf direct af te wijzen óf juist mee te bewegen zonder stil te staan bij jezelf. Juist daarom is het belangrijk om te vertragen.
Vragen die jou bij deze halte kunnen helpen:
- Wat raakt mij in dit verzoek het meest?
- Welke angst zit daaronder?
- Voel ik druk of juist ruimte om hier zelf een beslissing in te nemen?
- Wat heb ik nodig om me veilig te voelen in dit proces (niet in het uitvoeren, maar in het proces dat daaraan voorafgaat, het onderzoek)?
- Voel ik ergens nieuwsgierigheid?
- Wat is voor mij een duidelijke grens op dit moment?
Onderzoek wat jij zelf wilt en kunt dragen op het gebied van het openen van je relatie.
Afsluiting
Het verzoek tot het openen van een relatie kan veel zijn om te verwerken. Ik wil graag nog een keer benadrukken dat je geen haast hoeft te hebben met het nemen van een beslissing of conclusie.
Neem de tijd.
Neem alle tijd.
Soms begint helderheid niet bij antwoorden, maar bij ruimte nemen om te voelen wat iets met je doet en het uitvragen van beweegredenen.
In deel II van deze serie help ik je om in een gesprek de behoeften van jou en je partner samen te brengen om tot een conclusie te komen die voor jullie beiden passend is.
Het kan goed zo zijn dat je, na het doornemen van dit artikel nog vragen hebt. Voel je vrij contact met me op te nemen als jullie naar aanleiding van dit stuk meer begeleiding nodig hebben.